IGF



Praca magisterska

Baza normatywna pomiarów rogówki osób krótkowzrocznych

Autor:

Promotor:

Instytucja promująca:

Rok:

Sylwia Wiśniewska

Jacek Pniewski

Wydział Fizyki

2025

Praca poświęcona jest opracowaniu bazy normatywnej wybranych parametrów rogówki u osób z krótkowzrocznością oraz charakterystyce wartości keratometrii (Km), centralnej grubości rogówki (CCT) i ekscentryczności (e) w tej grupie. W pierwszej części pracy, bazując na dostępnej literaturze, omówione zostały budowa i funkcje rogówki, zjawisko krótkowzroczności oraz rola podstawowych parametrów rogówki w diagnostyce i planowaniu zabiegów refrakcyjnych. Szczególną uwagę poświęcono dotychczasowym badaniom dotyczącym zależności między refrakcją a budową rogówki, w tym różnicom pomiędzy osobami emmetropijnymi, nadwzrocznymi i krótkowzrocznymi, a także analizie zależności między samymi parametrami
W drugiej części pracy przeanalizowano dane zebrane od 48 osób z krótkowzrocznością, podzielonych na trzy grupy w zależności od stopnia wady. Dla każdego oka wyznaczono średnią keratometrię, centralną grubość i ekscentryczność rogówki. Wykorzystano testy normalności rozkładów, test Kruskala-Wallisa do porównań między grupami oraz testy korelacji. Dodatkowo przeanalizowano profil grubości rogówki od centrum do obwodu oraz jego zależność od stopnia miopii.
Średnie wartości dla całej grupy wniosły odpowiednio: 43,42±1,43 D (Km), 544,2±30,5 µm (CCT) oraz 0,621±0,077 (e), co mieści się w znanych normach populacyjnych. Nie wykazano istotnych statystycznie korelacji ani różnic pomiędzy grupami w zakresie żadnego z badanych parametrów, choć zaobserwowano pewne tendencje, m.in. wzrost CCT oraz spadek e przy większym SE oraz spadek CCT wraz ze wzrostem Km. W analizie profilu pachymetrycznego stwierdzono istotną różnicę między grupami niskiej i umiarkowanej krótkowzroczności.
Wnioski z przeprowadzonych analiz wskazują, że u osób krótkowzrocznych parametry rogówki pozostają względnie stabilne niezależnie od nasilenia wady refrakcji. Uzyskane wartości mogą pełnić funkcję referencyjną w diagnostyce okulistycznej i kwalifikacji do zabiegów refrakcyjnych. Praca podkreśla jednak potrzebę kontynuowania badań w tym zakresie z udziałem większych grup pacjentów oraz z uwzględnieniem dodatkowych parametrów.


Cofnij